hüsnü atasoy

2012-01-19T12:14:00.002+05:30

Bangalore / Karnataka

2012-01-16T10:57:00.003+05:30

Deogarh / Rajasthan

2012-01-11T19:38:00.003+05:30

Udaipur / Rajasthan

2012-01-09T09:35:00.002+05:30

Udaipur / Rajasthan

2012-01-07T18:54:00.000+05:30

Ramgarh / Rajasthan

2012-01-05T10:30:00.000+05:30

Jaisalmer / Rajasthan

2012-01-02T18:16:00.005+05:30

Jaisalmer / Rajasthan

2011-12-31T11:25:00.000+05:30

Spice Bazaar , Bikaner / Rajasthan

2011 nasıl geçtiyse geride kalsın ve 2012 şenlikli geçsin...

2011-12-29T23:45:00.000+05:30

Jaisalmer / Rajasthan

2011-12-14T13:12:00.002+05:30

Hauz Khas Village / Yeni Delhi

2011-12-12T12:20:00.001+05:30

Gurgaon / Haryana

2011-12-09T10:08:00.001+05:30

New Delhi ' de ...

2011-12-05T09:22:00.001+05:30

Haliniz nasılsa,fotografınız da "O" dur denir hep !

İSTEMİYORUM ...

2011-10-21T13:32:00.000+05:30

Bugün 21 Ekim 2011 , Cuma .
Ülkemden binlerce kilometre uzakta da yaşıyor olsam , ne dertleri , ne tasaları , ne de sevinçleri buradaki yaşamımdan uzak düştü . Ne de uzak düşecek .
Elimde Fotograf makinam , sokakları mutlu mutlu arşınlayıp , akşam eve dönüşte mutlu mutlu sonuçlara bakıp da kendi kendimi eğlendirmeyi beceremiyorum buralarda nedense . Bunca uzakta kendi küçücük bile olamayan dünyamda ne kadar da mutlu olmaya adayım halbuki . Kıskanılacak kadar uzun zamandır her fotografcının ( belki siz olmayabilirsiniz! ) rüyasında olan Hindistan ' da yaşıyor olmak -ki , ben buna FOTOGRAFA YAŞIYORUM derim- ne güzeldir değil mi ?
Değil , hem de hiç değil .
Ne burada , ne başka bir coğrafyada köklerimi kurutmamanın ve diri kalabilmenin yolunun , geldiğim toprakların acısına,mutluluğuna hiç uzak durmamak , aksine tam içinde olmaktır diye düşünürüm her zaman . Teknoloji bana bu kolaylığı sağlıyorken saklanıp , kaçmak , yok saymak , görmedim/bilmedim yalanına girmek beni besleyip sulayan , büyüten ve bu zamana taşıyan köklerime , bugün , burada yada başka yerde yüzüne bakılır Fotograflar çekebiliyor olmamı sağlayan medeniyet ve kültür zenginliğime ihanet olur .
Ülkem , hiç haketmediği yerde . . .
Ülkem , hiç haketmediği insanların elinde . . .
Ülkem Dünya medeniyetini besleyen en verimli topraklarda . . .
Ama ülkem , kan içinde , toz içinde , fırtınanın tam içinde . . .
ben ülkeme uzaktan el sallayamıyorum ,
ben ülkeme " ne halin varsa gör " diyemiyorum ,
ben ülkeme "sen bunu hakettin" diyemiyorum ,
ben ülkeme "Senin nefesin olmazsa ben burada kururum , kesme nefesini , beslendiğin tüm geçmiş uygarlıklar gibi , uygarlık beşiği olmaya devam et" diyebiliyorum .
Ben artık fırtanaların , tozların içinde boğuşurken güzel Ülkem ,buralardan mutlu/mutlu , renkli/renkli , eğlemcelimi/eğlenceli kareleri bu sayfaya yükleyip ikiyüzlülükle , pişkinlikle (buna genellikle "hayat devam ediyor" kılıfıyla işlerini götürenler de dahil!) Fotograf hayatıma devam etmek istemiyorum .
Işık ki , biz fotografcıların varoluş nedenidir , o ışığın binde birinin ülkemin geleceği üzerinde umutla parladığını gerçekten görmeyi ömrüm pahasına İstiyorum .
Işık , evet ışık göremiyorsam ülkem için , bu sayfada boy gösterecek Fotograflar yayınlamak hiç istemiyorum .

21. 10. 2011 / 13:30 / Gurgaon / Haryana , HİNDİSTAN

Che'ye Hint yorumu !

2011-10-07T11:46:00.000+05:30

İyiki doğdun Gandhiji(*) ...

2011-10-02T17:50:00.000+05:30

Mohandas Karamchand Gandhi
2/10/1869 - 30/01/1948

(*) Hintliler sevdikleri insanların ismlerinin sonunda ( ji ) takısını kullanarak sevgilerini belli ederler.

Muson'dan kalan ...

2011-09-21T09:44:00.001+05:30

Mumbai / Maharastra

Protokol yolunda ...

2011-09-09T16:18:00.000+05:30

India Gate , Yeni Delhi

" ekonomi tıkırında " mı ?

2011-09-01T00:42:00.000+05:30

Eski Delhi

2011-08-22T00:28:00.002+05:30

Sariska , Rajasthan

2011-08-09T10:02:00.000+05:30

Haridwar , Uttarakhand

2011-08-05T12:22:00.000+05:30

INDIA GATE / Yeni Delhi

2011-08-03T10:24:00.000+05:30

Gurgaon , Haryana

2011-08-01T00:10:00.002+05:30

Gurgaon , Haryana

2011-07-28T13:53:00.000+05:30

Gurgaon / Haryana

2011-07-04T23:14:00.002+05:30

Gurgaon / Haryana

Lip(')s

2011-06-27T23:07:00.005+05:30

Gurgaon / Haryana

2011-06-25T11:37:00.002+05:30

CHOWPATI BEACH , Mumbai / Maharastra

Merhaba Faşizm , Hoşçakal Türkiye ...

2011-06-13T00:51:00.018+05:30

Yada ; " HER TÜRK FAŞİZMİ TADACAKTIR !"

Yukarıdaki karanlık kare ve yazının üzerinden biraz zaman geçmesini bekledim ve kendimle hesap kestikten sonra sakin kafayla bir iki söz sarfedip çekileyim dedim . İşte o sözlerim ;

Ortada dönen koskocaman bir oyun var ve kimse bu oyunu görmek , adını koymak istemiyor.Kendine göre sebep- sonuç ilişkileri üzerine sözler söylenip , binbir teori havalarda uçuruyor insanlar . Türkiye koskocaman bir laboratuar , Toplum Mühendisliği Laboratuarı ve denekler uykudalar ve bu laboratuarın içinde nefes alıp veren canlılarına da vatandaşlar deniliyor . En diptekinden , en üsttekine kadar kim varsa bu sarmalın içinde , farkında ve kendini bırakmış durumda . Ne olup bittiğini biraz olsun anlayabilmek için son 6 ayda çevremizde neler olup bittiğine bakması yeterli . Çok önceden tasarlanan ve bu günlerde fırına sürülen yepyeni bir OrtaDoğu haritasının tam ortasında oturuyoruz . Elbette tüm dönen dolapların dışında kalabilenler de var ve ne yazıkki onlara Deli , komplo teorisyeni,Statükocu,Komünist,Laikci,Kemalist ve hatta (çok ayıpmış gibi , üstüne basarak söylüyorlar ) Ulusalcı diyorlar , tarihin çöplüğünü adres gösterip kendi aymazlıklarıyla kendilerini temize çıkartıyorlar .Kimse ama kimse 2011 Türkiye'sinde genel seçimlere giderken taşan halkın öfkesinin bu kadar saçma bir teslime varacağını beklemiyordu . Burada hata yoksa , o zaman İnsanlar çok büyük yalan söylediler ki,bu toplam seçmen sayısının yarısı ediyor ve çok tuhaf , tuhaftan da öteye koskoca bir ayıp , ailelerine , çocuklarına ve Halkına karşı ! Yok , ben yalana asla yaklaşmadım deniyorsa ortada çok ama çok büyük sahtekarlık var ! Her iki durumda da kaybeden Biziz ve İnsanlık ve Umut ve Hayal ve elbette Aşk ve evet ve Türkiye... Türkiye'ye , İnsan olmaya , hak ve adalete , emeğin kutsallığına ve Devrime ve İnsan olmaya , insan gibi yaşama arzusuna kafayı yormaya başladığım 1973 yılından bu yana yaşadıklarım , gördüklerim , izlemek zorunda kaldıklarım ve bugüne sarkan sevinçlerim , umutlu zamanlarım , hayal kırıklıklarım şu an benimle değiller sanki . Ben bu kafanın yörüngesine giren insanların yaşadığı bir dünya hayal etmedim , etmediğim için çabaladım ve o çabalarımın bedelini gün be gün ödedim ve ödemeye devam ediyorum . Bunun için bir damla pişmanlık ve öfkem yok . Yok ama , bugünleri görmeme uğruna gençliğini , umudunu , aşklarını (ki çoğu onu bile tadamadı) yakan nice Fidan için başımı yere çevirip , onlardan af diliyorum . Hiçbir zaman yörüngelerinde dolanmayacağım , kirli gülüşlerine dudağımı kıpırdatmayacağım , pis ve yağlı kurum kokan düşünce dehlizlerinde asla gezinmeyeceğim insanlar şimdi son kez sahnedeler . Perde kapanana değin ben bu oyuna asla bilet almayacağım . . . Biletli(ki , bunlara Yalancılar diyoruz) yada Biletsiz(elbette bunlara da gamsız ve tasasızlar diyoruz) seyircilere kabus dolu günlerin başlamak üzere olduğu ama gözlerinin bağlandığı kapkara seyirlerde rahatlıklar (!) diliyorum... Son sözüm ; Önceliği Demokrasi ve İnsanca yaşam arzusu olmayan toplumun gideceği yer asla aydınlık değildir !

Tarih bu saptamanın acı örneklerini bağrında saklıyor . Gelecek zamanlar Tarihin bana söylettiği sözü Türkiye topraklarında yaşayan uyurgezerlere , tatlı su demokratı ve solcu aydın geçinen dönek liberal satılmışlara yine Tarihin kendisiyle hatırlatacak .

Keşke yanılan olsam !

15/06/2011 Gurgaon,Haryana/India

SANAT(cının) SÜRGÜN(de) ÖLÜM(ü) !

2011-06-10T10:52:00.102+05:30

10.06.2011

Ne alakası var şimdi durduk yere bu gazeteyi sayfaya koymanın ? Öyle ya , ben Hindistan'a gelirken "has fotograflar" çekme rüyaları ile dolu değil miydim ? Fotograf rüyaları ile doluydum da , "has" fotograf nasıl oluyordu , onu bilmiyordum . Bu zamana geldim hala da bildiğimi iddia edemem. Neyse , konumuz şu an ben ve çekip yayınladığım fotografların ne olduğu değil .
Konumuz ;
Kaybedilen çok büyük bir sanatcının ardından toplumun ne yaptığı , yada kaybedilmeden önce ne yapmadığı . Hani belki birileri de kendi iğnesini eline alır da ... diye !

M.F Husain , Hindistan'nın yetiştirdiği en önemli sanatcıların neredeyse en başında geliyordu . Eserlerini ( gerek özel koleksiyonlarda , gerekse Modern Sanatlar Müzesi'nde ) canlı izlediğimde mıhlanıp kaldığım ve neredeyse oralarda olsa ve yanına gidip müridi olmak için kendisine yalvaracağım derecede etkilendiğim sanatcıydı . İsminin geçtiği ortamda önce bir sessizlik (saygıdan olsa gerek) oluşur , ardından da ulaşılamayana duyulan hayranlık sözcükleri havada uçuşurdu .
Merak eden zaten artık her türlü nimeti parmakucuna getiren internet yoluyla onun hakkında bilgiyi edinebilir,eserlerinden örnekleri -soğuk ekranlarından- görebilir. Hoş 22 Ağustos'dan sonra bu bile biraz zorlaşabilir Türkiye için,ama neyse...

İşleri ile bir çok ışıklı yol açmış , çok değerli öğrenciler yetiştirmiş ve eserleri ile ülkesini onurlandırıp taçlandırmış bu büyük sanatcı yaşamının son beş yada altı yılını SÜRGÜNDE geçirmiş ve en sonunda yetiştiği , aydınlandığı , aydınlattığı toprakların çok uzağında , Londra'da ÖLDÜ ...
Yaptığı resimleri kabullenemeyen fanatik Hinduların tehtidleri ve baskıları altında artık toprağında yaşam şansı kalmadığını ve devletinin kendisini koruyamadığını görüp ülkesini terk ettiğinde yaklaşık seksendokuz(89) / doksan(90) yaşlarındaydı...

Bugünkü bütün gazetelerin (fanatik olanlar hariç) hemen hepsinde M.F Husain'in ölüm haberi tam sayfa manşetteydi ve şimdi sanat çevresi ve devlet ona yapılanlar yüzünden hesaplaşma sürecine girdiler.
Bu elbette Hint toplumunun kendi içinde çözeceği bir sorun ve benim ahkam kesmem hiç de gerekli değil .
Bunu niye aktardım peki ?
Bilmem , yapacak bir işim kalmadı da , artık bu işlere mi dalasım geldi ?
Yoksa ,
evet yoksa ?
Yok birşey,
gerçekten Yok !
Pazar günü benim güzel ülkemde önemli bir seçim var ,
Ucubeler yaratan bir toplum olma yolunda gidecek mi , yoksa "dur orada" denilecek mi diye düşünüp , bari bu haberi paylaşayım dedim .

Aydınlık seçimlere Türkiye ...

Gurgaon/Haryana

Aval !

2011-06-04T09:58:00.074+05:30

Mehrauli / New Delhi , India

Şu aralar nereleri fotograflasam hep kendi yazgımızla yüzleşiyorum.
Sanki birşeyler var o yazgıyla görüşmeye iten,
sanki benim ülkemim yazgısı dünyanın bu köşesinde bile hatırlatıyor kendisini.
Aydınlığa aç nesiller yerine aydınlığı korku objesi yapan,
çalışıp didinip onurlu olmayı enayilikle bir tutan,
yangına göğüs gerenlere arkadan tekme atmayı hüner sanan,
yazgısının ona bu yaşamı dikte ettiğine inanan,
inandırılan,
inanmayanları ne şekilde olursa olsun inandırma (!) görevini üstlenen güruh yetiştirildi...
O güruh ki,zamanında başını karanlık penceresinden dışarı uzattığında yanacağını,
cennetten kovulacağını ve
hiç bir zaman affedilmeyeceğini düşünen , düşündürülen ve kabul ettirilenlerin devamıdır.
Aradaki fark ;
Şimdikiler cilalı ve süslü dolanabilmekte ,
karanlık yüzlerine aydınlık olduğunu varsayan payandalarını tutup,
arkasından her akla gelmezi çevirebilmekte ustalaşmışlardır.
Satın aldıkları paçavra laf ebelerinin ardında durmayı bile artık gereksiz görecek kadar azgınlaşıp , en hayasız sırıtmalarını artık kanlı tükürükler saçarak kahkalara çevirmişler , ellerindeki gücü son darbeyi vurmak için bütün şiddetiyle baskıya dönüştürmekten geri durmamaktadırlar.
Ardından gidenlere diyecek ne lafı oluki ? Onlar zaten bu karanlıklar için yıllar boyu hazırlanan beyni süngere , yüreği çakıla , fikri kömüre döndürülmüş hazır kıtalar .
Yanlarında alıp götürdükleri -ki tam götüremediler- koskocaman bir kavgadır , karanlıkla savaşın parlayan zaferidir , onurlu duruşun gururu , direncin yıkılmaz ve yakıcı onurudur...
Hiç elde edemedikleri , sahip olamadıkları dik durabilmenin hazzını yaşayamamak onları daha da sahiplerine yakınlaştırdı ve daha da azgınlaştırdı .
El etek öpme kamburlarının , çanaktan artakalanla yaşamayı lütuf görenlerin , aynada bile yüzü görünmeyenlerin hesaplaşmaları daha bitmedi ,
bitmeyecek
ve sonsuza dek sürdürecekler kirli kavgalarını güleryüzlü karanlıklarıyla.

Kendi yağında kavrulan sessiz gurur(!) neredesin ?
Sana dokanmaya gelen yılanlardan kaçamayacağın iki nokta arasındasın , yukarıdan beklediğin yardım hiç gelmeyecek ,
aşağı giden yolun hangi basamağında durursan dur , bir anda tökezlemene kaldı işin.

Hala inanıyor musun cennetini çalan karanlıklara ?

Gurgaon / Haryana
04 . 06 . 2011

2011-06-02T01:14:00.007+05:30

CITY PALACE , Jaipur / Rajasthan , India

2011-05-08T21:40:00.006+05:30

ANNEM İÇİN . . .

Bu kareyi gözümün önünden hiç silemiyorum Anne,

Sen olsan aynı böyle verirdin o bir parça lokmayı hakkaniyetle bana ve kardeşime/kardeşlerime...

Senin boğazından geçemeyenleri bizlerin/benim boğazım-ız-dan geçerken gördüğünde,

içinden akan ılık yağın seni nasıl tebessümle aydınlattığını biliyorum.

İyiki Sensin,

İyiki varsın,

İyiki Annemsin.

Sonsuzsun...

08/05/2011 Gurgaon,Haryana / India

Nasıl yani ?

2011-04-13T23:42:00.003+05:30

VARANASI / Uttar Pradesh , India

H O L I '11...

2011-03-20T23:24:00.009+05:30

Gurgaon / Haryana , India

2011-02-21T19:45:00.011+05:30

Dünyada Fotoğrafcıyım diye soluk alıp veren çok az insan vardır ki , Fotoğrafın cenneti olan Hindistan'da bulunmak ve buraları fotoğraflamak istemesin...

Ben kendimi bu konuda sonsuz şanslı hissetmeme karşın neden mutlu değilim ?

Neden bu renklerin , çelişkilerin , akıl almaz insan manzaralarının tam ortasında yaşarken kendi kendime sorun çıkarıyorum ?

Sisleri ile isim yapmış bu şehirde , neden sokaklarda kendimi kendi ülkemdeki gibi güvensiz hissedip , korkulara kapılıp , saklanacak yer arama zorundaymışım hissine kapılıyorum ?

Çünkü -yada acaba- , Allah'ın belası teknolojinin nimetinden yararlanıp , ülkemde olan bitenden haberdar oluyorum diye mi oluyor tüm bunlar ?
Haberdar olmakla iş bitse sorun yok ,
o haberler benim de derdim oluyor burada ve
soluk alıp verdiğim bu coğrafyada ülkemin sisler içine doğru çekildiğini ve orada boğazlanacağını düşünerek kendimi neden tadsız hissediyorum ?
Soruların sonu gelmeyecek ama , yanıtın tek olduğunu biliyorum ;
"Ben" demeyi asla beceremeyen , hep "Biz" diye cümle kuran bir nesilden gelme gafletinde bulunuyorum...
"Biz" diye söze başlamayı yaşama saygı kabul eden kuşağın bu günlerde mutlu olmasının olanaksız olduğunu bildiğimden , buralarda aldığım hava ciğerlerimi tıkıyor , nefesimi beynime iletip , sağlıklı düşünmemi engelliyor...
Yapabildiğim tek şey ; şimdilik sadece buradan ses vermeye çalışabilmek...

Renklerin ,
Halkların ,
Dinlerin ,
Kültürlerin ,
Dillerin ,
ve
Uçurumlararın ülkesindeyim ...
oysa ,
Ülkem ;
renksizleşiyor,
halkları ayrışıyor,
dinleri ellerde oyuncak,
kültür (mü),
o ne demek ?
Dilleri ,
Dilleri tutulmuş ,
seyrediyor Uçurumunu ...

Nasıl Fotoğraf yayınlayayım sizce buradan ?

New Delhi , Gurgaon(Haryana) ...

Giden için ...

2011-01-31T23:49:00.010+05:30

Hauz Khas Village / New Delhi

Yitip gidenin ardından ne yapılırsa yapılsın , ne kadar çırpınılırsa çırpınılsın , konuşan ve sözünü söyleyen tek şey Gözlerdir...
Asla yalan söylemezler ve hiç yanıltmazlar izleyicilerini...
Sokakta soluk bulan Fotoğrafcının önüne çıkıverir bazı anlar ve o anda elin deklanşöre gidip gitmemesi üzerine çok hızlı bir çatışma kopar karanlık , kasvetli ve ışığın o ana göre en az olduğu kuytu köşede.
O acıya tanık olurken , aklımdan akarak geçmeye başladı tüm o anki durum gibi taze duran acı anlarım . Yitip giden tüm sevdiklerim yüreğimi kaldırdı ayağa ve onların son gülümsemeleri düşüverdi gözlerimin önüne . Onlarla içimi kanattım , onlarla çığlık kopardım deklanşördeyken parmaklarım .
Ve aklıma düşen şeyi paylaşmayı istedim yanlışlıkla yolu bu sayfaya düşenlerle ;
Hiçbir göz , kadınların gözleri kadar sahici olamıyor , ne sevinç ne acı anında ...
Ve kadınların gözleri kadar hiçbir göz gerçek ışığı yansıtamıyor hayata .

....

2010-12-05T23:29:00.003+05:30

Yeni Delhi

" CHE " heryerde !

2010-11-22T12:24:00.009+05:30

Connaught Place / New Delhi

Bu genç sabahtan akşama kadar çay satıyor Connaught Place'de ve evet ,
çok kişinin merak ettiği soruyu sordum kendisine , anında yanıtı aldım ;

> "CHE" yi tanımıyorum ...

Başka sorusu olan ?

Varanasi'de Ölmek , Yanmak (yada Yakılmak) ve Fotoğraf çekmek üzerine ...

2010-11-15T11:13:00.009+05:30

Söylencede , Hindu inancına göre kutsal şehir olan Varanasi'nin Tarihten de önce var olduğunu yazıyor . Burada ölenin (hangi dine ait olunursa olursun) cennete gittiğine inanılıyor .

Hele de ölümlü bedenin Ganj kenarında düzenlenen törenle yakılıp , küllerinin Ganj'ın kutsal sularına uçurulma işlemi yapılmışsa , daha da başka oluyor cennete yolculuk. Bu bir inanç ve kimsenin tek sözcükle bile olsa eleştirme hakkı yok ve olamaz da .

Her fotoğrafcının -özelde Hindistan yolculuğu yapmış olanın- hayalini kurduğu an yada anlardır bu ritüeli görüntülemek.

Ben de (son iki yıldır Hindistan'ı yaşayan ve Fotoğraflayan ölümlü bir Fotoğrafcı olarak ) Varanasi'ye gelip , o yakma alanlarına ( Burning Ghat ismiyle anılıyor ) ulaşıp , orada olan biteni gördüğüm ana kadar aynı hayali kuruyordum .

Gerek Hintli , gerek yabancı fotograf ustalarının işlerinden gördüklerim beni de ister istemez bu an'a çekiyordu .

Olayın gerçekleştirildiği Ghat'a gelince nedense artık etraflıca ve en küçük ayrıntısına kadar planladığım belgeleme çekimini yapmak istemediğime karar verdim . Nedenleri elbette bana göreydi ve paylaşabilirim ;

> Olay son derece özel , kutsal ve Ölen kişinin yakınlarına aitti ve ben kendi ailemden bir kişinin bu özel anında birinin gelip fotoğraflar çekmesi karşısında ne tepki koyardım diye düşümemdi ,

> Ortam hiç de beklediğim gibi gizemli , özenli ve ayrıcalıklı değildi ,

> Ganj tarafında yada Ghatlardan günün her saati (24 saat yakma işlemi var) alakasız insanlar sinema izler gibi izliyor ve saygı göstermiyorlar , saygı gösterilmesi için uyarılma gereği bile duyulmuyolardı ,

> Ve en önemlisi ...Olay tamamen "Ticaret " haline getirilmişti . Şöyle ki ;
İster Ganj tarafından tekneyle , ister yaya olarak Ghat'a gelin , asla tek kare bile olsa fotoğraf çekmenize -çok organize oluşmuş bir ekip tarafından- izin verilmiyor , engelleniyor ve hatta ısrarcı olursanız önce tehtid ediliyor ve belki olay başka yerlere kadar uzatılabiliniyordu . Ama bu durumu çözen tek ayrıcalık , cebinizde uyumakta olan yeşil renkli kağıt parçalarının harekete geçmesi oluyor .
Olayı ille de fotoğraflamak isteyen kişi konu hakkında son derece iyi gözlem yeteneği olan kişi tarafında tespit ediliyor (sana çok kanım kaynadı,sevdim seni gibi sevgi sözcükleri ve şirinlik halleri takınılarak yanaşılıyor) ve -tamamen- "yardımcı olmak amacı ile"  diye söze devam edilerek güven zerkediliyor . Ghat içinde bu konuda yapılacak çekime yardımcı olmak için bir bedeli (ki bu para tamamen çalışanlara , ölünün yakınlarına gittiği söyleniyor) ödemeniz isteniyor . Bu bedeli öğrenme isteğini belirttiğinizde oltadaki balık oluyorsunuz artık ve çirkinlik halkasına bu noktadan itibaren ekleniyorsunuz . Elinizdeki Kameraya (ki inanın elemanlar çok bilgililer) , kıyafetinize , kamerayı tutuş şeklinize göre profiliniz çıkarılıyor . Ayrıca , aval aval ve büyük bir iştahla bakınma katsayınız da hesaba katılıyor , yüzünüze ilk tokat patlıyor . Nedir ? 500 € yada 500$ dan açılış yapılıyor . Yemediniz mi ? O zaman başlıyor pazarlık ve olay 50$ yada 50 € civarında bağlanıp içeride serbest dolanma ve çekim hakkına sahip oluyorsuz . Ha , bu pazarlığı yapan eleman son derece iyi İngilizce ile sizi içeride ritüel hakkında ayrıca aydınlatıyor . Eh , artık ona da iş bitince bir güzellik yapmanız bekleniyor .

Tüm bunlardan sonra siz , hala bu ritüelin gizemine , saygınlığına (orada kurulu çarktan kaynaklanan kirlenme dolayısı ile) inanıp tamamen temiz duygular ile çekimler yapıp insanlığa belgedir diye koca koca laflarla ve kasılmalarla sunmaya var mısınız ? Kim ki size bu olayın detaylı çalışmasını getirir ve yeminler eder ben böyle yapmadım diye , onu   vicdanınız ile siz bir araya gelin ve değerlendirin .

Bu zamana değin sokaklarda it ayağını vermişcesine sürterim ve fotograf çekerim . Böylesi bir vicdan kirlenmesi ile hiç karşı karşıya kalmadım . Hiçbir zaman tek kare fotograf için bile para ödemedim . Ben acaba eli sıkı pis , pinti fotoğrafcı mıyım ? Kendi stilime göre (ki , bu bana çok ağır sonuçlar yaşattırabilirdi) ,duruma alabildiğine saygı göstererek ve belge özelliği olması  ölçülerime sadık kalarak yaptığım çekimler dışında fazla birşey çekmeden Varanasi'den ayrıldım .

Yıllar sonra belki diğer çektikleri mi de (tamamını değil tabii) yayınlayabilirim .

Bu yazıyı sadece benden o fotoğrafları bekleyenlerin bilgisine sunmak ve asla "belki çekseydim... " le başlayan pişmanlık sözleri sarfetmeyeceğimi kayıt altına almak için yazdım .

15 11 2010
Gurgaon , Haryana

2010-11-10T14:27:00.001+05:30

Varanasi / Uttar Pradesh

Kıpkırmızı ...

2010-10-19T00:24:00.001+05:30

Eski Delhi

and ... Monsoon

2010-07-02T15:13:00.001+05:30

Gurgaon / Haryana

Before Monsoon Rains...

2010-07-01T21:15:00.002+05:30

Gurgaon / Haryana

2010-06-14T11:13:00.002+05:30

Khan Market / Yeni Delhi

Farewell !

2010-06-06T18:59:00.007+05:30

Bu Fotografin cekildigi yer icin tam 17 aydir zaman kolluyordum.Ciddi gelmeyebilir bu sarfettigim itiraf,ama gercek bu soylediklerim.Ayrica bu Fotografi degil,cok baska bir Fotografi hayal ediyordum aylar boyunca.Eski Delhi ile Yeni Delhi'nin tam birlestigi yerde bu mekan ve orasi Hindistan'a ilk gelip de gordugum ve beynime kazinan yer olarak durur bende.Butun aksilikler,terslikler,havalarin kotu gitmesi,kuresel kriz,altin borsasinin zikzag'lari,Tayyip'in erdemleri,Er(k)'n.k10 , O ' bam'a nin Nobel'inin getirisi,Byk'ln cd'si ... falan filan ... bu 17 ay zamani icinde yolumu kesti durdu ve bu hafta sonu acilivrdi birden kapilarim... Gorduklerim,yasadiklarim bende kalsin desem de o zaman diliminden cikan Fotograflar icinden beni yaralayan,sonra kucaklayan (fotograf olarak),baktikca ne yapacagimi bilemez duruma dusuren bu kare cikti karsima... O , yillarin emektari artik gidiyordu . Butun yuzlerde bunun acisini , caresizligi ve kadere teslim olusu gorunuyordu ... Ne yapmaliydim , Cekmesem daha iyi olur muydu ? Hadi cektim , yayinlamak ne oluyordu ? Yayinlamak neyse de , altina yazmak neyin nesidir ? Fotografci sadece fotografini cekmeli,secmeli ve gostermeli ve geri kalan yollara fazla girmemeli mi ?... Delhi Gate / Old Delhi,New Delhi...

Bus Stop...

2010-06-06T00:30:00.002+05:30

Tolstoy Marg / N.Delhi ...

Cor Bazaar ...

2010-05-25T11:20:00.004+05:30

Mumbai / Maharashtra ...

2010-05-15T22:11:00.002+05:30

2010-04-20T10:17:00.025+05:30

FOTOGRAFCI OLMAK NE SORUMLULUKLAR GETiRiR iNSAN YASAMINA ? HEMEN BELiRTMELiYiM ; HiC ! NEDEN HiC BiR SORUMLULUK ALMAZ FOTOGRAFCI ? ARTIK BU ZAMANIN FOTOGRAFCISININ SORUMLULUK ALMAK GiBi BiR DERDi OLMADIGI iCiN Mi ? YOKSA HER FOTOGRAFCIYIM DiYE ORTADA DOLANANA SORUMLULUK VERiLECEK DiYE BiR KURAL OLMADIGI iCiN Mi ? VEYA HiC BiRi Mi ? YILLARDIR KAFAMIZA KAZINAN BIR BIR SAPTAMA iLE DOLASIR DURURUM SOKAKLARDA , YASAMLARDA VE HEMEN HEMEN HER BAKTIGIM 24x36 CERCEVELEMELERDE ; " FOTOGRAFCI YASADIGI ZAMANININ TANIGIDIR ! " DOGRU DA,BU SAPTAMA SADECE ELi FOTOGRAF MAKiNASI TUTAN iNSANLAR iCiN Mi GECERLiDiR ? ELBETTE DEGiLDiR . YASAM PINARI(yada nedeni,yada bicimi) FOTOGRAF OLAN VE FOTOGRAF iLE YASAMA KATILAN , FOTOGRAF iLE YASAMIN TAM ORTASINDA SAVASIM VEREN O ZAMANIN ( yani o meshur saptamanin yapilip , yazildigi anlarin ) FOTOGRAFCILARININ ( ki,onlar belgesel Fotografin buyuk onderleriydiler...) ARDILLARI OLACAK YENi KUSAK FOTOGRAFCI ADAYLARINA BELLETTiRDiKLERi iLK VE UNUTULMAMASI GEREKEN EN TEMEL KURALDI ! PEKi BU KURAL SiMDi KALKTI MI ? ASLA KALKMADI,HiC (de) KALKMASINI GEREKTiRECEK BiR ZAMANDA DA YASAMIYOR iNSANLIK. SANIYORUM HiCBiR ZAMAN O HAYALi KURULAN PIRIL PIRIL , SAVASSIZ-ACLIKSIZ,KAVGASIZ-EGOSUZ BiR YASAM ALANI VAROLMAYACAK. YASADIGI ZAMANINA TANIKLIK ETMEK , TANIKLIK ETTiGi GERCEKLERiN ( bunlar hic hosa gitmeyecek cinsten seyler de olabilir ) iZiNi SURMEK VE SAVASIM VERMEK INSANIN KENDi YASAMINA ALDIGI SORUMLULUKTUR VE BUNUN iCiN FOTOGRAFCI OLMAK GiBi BiR ZORUNLULUK DA YOKTUR. ANCAK , FOTOGRAF iLE YASAM BULAN VE O BAHSEDiLEN SORUMLULUGU HiSSEDEN iCiN DiGERLERiNDEN KOPMA BURADA OLUR.SORUMLULUK BiLGi GEREKTiRiR , BiLGi EMEK GEREKTiRiR , CABA GEREKTiRiR , MERAK GEREKTiRiR VE SONSUZ KEZ SORU SORMAK VE O SORULARA YANIT BULMAK iCiN KOSUSTURMA , KOSUSTURMA VE HEP KOSUSTURMA GEREKTiRiR.SORUMLULUK ; SAGLAM KALP VE DAYANMA DiRENCi GEREKTiRiR . TUM BU CABALAR VE KOSUSTURUP SORULARA YANITLAR BULMA ASAMALARINDA ACILAR,HAYAL KIRIKLIKLARI , YILGINLIGA KAPILMA TEHLiKESi HER ZAMAN OLACAKTIR . BUNLARIN SONUNDA ELE GECEN NEDiR ? EGER ONUR DUYACAGI YASAMA SAHiP OLMAYI SECENLER SINIFINA KATILMISSA O "FOTOGRAFCI", ELiNE NE GECTiGiNE DEGiL , ELiNE GECENi ( buna tarihe tanikligini da diyebiliriz ) KiMiNLE VE NE YARARLA KULLANDIGINA BAKAR VE YASAMINA DEVAM EDER. BiR SONRAKi ADIMDA KADRAJINA ALACAGI TANIKLIGINA iLERLERKEN ; AYNI MERAKI , HEYECANI , YENi BiLGi ACLIGINI VE SORACAGI SORULARINI HEP YANINDA , YANi KALBiNDE , YANi BEYNiNiN HER KIVRIMINDA VE KACMAYA ADAY UYKULARINDA TASIR... YASAMA KATILDIGI , OLAYLARINA TANIK OLDUGU CAGDAN GERiYE BIRAKTIGI HER KARE O FOTOGRAFCININ iNSANLIK AiLESiNE BIRAKTIGI EN DEGERLi MiRASIDIR... O , HiC BiTMEYECEK GORSEL SERVETTiR VE GELECEK iCiN HER ZAMAN KUVVETiNi DAHA FAZLA ARTTIRAN HAZiNEDiR ARTIK... h.atasoy / Gurgaon,Hindistan

2010-03-20T21:55:00.001+05:30

Monk of Jain,Bikaner / Rajasthan

2010-03-17T18:00:00.001+05:30

Old Delhi...

3.14...

2010-02-18T22:13:00.001+05:30

Gurgaon / Haryana

Fashion Week in N.Delhi...

2010-02-14T13:26:00.001+05:30

2009-12-30T21:24:00.002+05:30

New Delhi...

Merry Christmas India (7) ...

2009-12-28T23:14:00.001+05:30

2009-11-18T10:05:00.001+05:30

Lodi Garden,N.Delhi / India

2009-11-13T08:49:00.002+05:30

Agra /Uttar Pradesh , India ...

2009-11-11T18:14:00.004+05:30

Old Delhi , India ...

FOTOGRAF ' a yasamak...

2009-10-29T20:38:00.025+05:30

Basima her gelen beladan bir sekilde kurtulabildiysem , bunu yukaridaki degimle anlatmaya cabalarim . Elbette sevdiklerimden kopmamis olmanin , yasamda yarim kaldi dedigimiz seylerin hayata gecirilmesi icin bir olanak daha dogmasinin sevinci reddedilemez.Ancak yine de ben bu degimi kullanma konusunda kararliyim . Neden mi ? Basit ; Cunku , anlatabilecegim bir seyler bulmak icin sozcukler yada uzun hikayeler bulmak zorunda olmadigimi dusunurum . Bazen tek kare , bazen birbirini tamamlayan kareler , benim kelimelerle yapacagim savasi engeller ve sozumu benim yerime bazen alcak sesle , bazen avaz avaz bagirarak soylerler... Saniyorum '85 yiliydi ve o zamanki grubumuzun (GRUP 9) Ekim sonunda Ankara'da acilacak olan sergisi icin sayin Mehmet BAYHAN bizimle soylesi yaparken , " Fotograf nedir sizin icin ? " diye bir soru sormustu . Ortaya sanki bomba dusmustu ve sozcuk ararken gecen sure cok uzun gelmisti bana. Ama , imdadamiza Merih (AKOGUL) yetisip, "YASAM BiCiMi" diye yanit patlatmis ve hepimizi kurtarmisti. Yasam bicimi "FOTOGRAF" olunca bir insanin , basina ne gelirse gelsin ( bu,bende genellikle olumcule yakin kazalar oluyor! ) , eger -gozleriyle - geri donebilip , soluk alabiliyorsa ... "FOTOGRAF'A YASIYOR" demektir ...

Laos'da 3. ve son Sans ...

2009-10-28T13:30:00.020+05:30

Laos'a gelene degin hayatim boyunca ikisi de motor ile olmak uzere cok ciddi , tehlikeli ve cok sansli kazalar yasadim ! Bu sansli olma degimini ben uydurmadim , kaldirildigim hastanelerdeki doktorlarin tanisi boyle oldu. . . Tahminen on-oniki gun planladigimiz Laos gezisi ne yazikki 3. Sansli Kazayi (15.10.'09) yasamam nedeniyle bitmedi , bitemedi . Bundan dolayi, gerek doktorlarin gerek bedenimin izin vermemesi geziyi(!) uzatti... Ne oldugunun , nasil oldugunun onemi yok fazlaca .Sadece gercekten cok sansli oldugumu dusunuyorum yasadiklarim gozumun onune geldikce . . . Bir sey daha dusunuyorum ( aslinda biliyorum demeliyim ) ; Bu 3. kaza ile , " SANSLI KAZA " yapma limitimi doldurdum !

Yolculuk ...

2009-10-08T10:17:00.008+05:30

Bu aksamdan itibaren Oniki gun boyunca Hindistan'da degilim . Biraz daha doguya , LAOS'a gidiyorum . Donuste yeni karelerde bulusmak uzere ...

Ganj'da sabah , Rishikesh ...

2009-10-05T10:23:00.010+05:30

Rishikesh/Uttaranchal , India ...

Meherangarh Fort , Jodhpur ...

2009-09-30T14:38:00.004+05:30

Jodhpur/Rajhastan , India ...

Asit için , Orhan için , Orhan ATASOY için...

2009-09-17T00:32:00.003+05:30

Hadi bize O'nu anlatıver dense aniden ; bir çırpıda , hakkında çok fazla , çok dolu ve daha çok ama çok farklı birşeyler söylemek mümkün olan Orhan , Asit Orhan , yani benim " emmoğlu " yada yeni söylemle kuzenim, Motor piri , Sağlam Müzisyen , koskoca adam , Orhan abi artık yok... Kanatlarını kocaman açtı ve çekti gitti . . . Bu kare onun için !

Ustam , Ustalarim ve "HiNDiSTAN NOTLARI" hakkinda...

2009-09-09T17:53:00.000+05:30

Tam bir sene evvel bu gunlere denk geliyordu HiNDiSTAN'a gelmemin kesinlik kazanmasi. Hem saskin , hem sevincli , hem inanamaz durumda , hem de bir ruyanin tam icinde yasayacak olmanin verdigi anlatilamaz keyifle Turkiye'deki dostlarimla vedalasmalara baslamistim. Bundan seneler oncesine gidiyordu aklim durmadan. Neden mi ? Basitce anlatayim o zaman. '73 senesinde fotograf maceram basladiginda ilk ustam Balikesir'den Mustafa DiNK oldu... Daha sonra Istanbul gunlerim baslayinca baska ustalarim da oldu. Ilk yararlandigim Gultekin CiZGEN , sonra ise fotografa bakisimi cok degistiren Sahin KAYGUN oldu . Esasen fotograf ekseninde bulustugum butun insanlar ( buyuk yada benden kucuk , eski veya daha yeni baslamis , amator yada profesyonel , hatta farkli yerlerde defalarca tekrarladigim cocuk fotografcilar atolyelerideki tum kucuk dostlarim da dahil ) benim ustalarimdi ve hala ayni fikri koruyorum. Basit anlatma bu ise uzunu kim bilir nasil olur ? diye ben bile kendime sorduguma gore durum vahim demektir ve gercekten isin ana temasini bir an evvel anlatip sahneden cekilmek gerekiyor . '76 yada '77 senelerinden birinde buyuk usta Henri Cartier BRESSON'un "HiNDiSTAN" albumunu gordugumde hayalimin ne oldugunu artik biliyordum ve O'nun beni kavrayip hic birakmayan karelerinin izinde yol alacagima kendime soz vermistim. Aradan gecen 32 yada 33 sene icinde sayisiz kez deklansore bastim,sayisiz film,kagit,banyo malzemesi ve karanlik oda zamani harcadim. Simdi bu topraklarda yani HiNDiSTAN'dayim.Tam hayal ettigim , kendisini hep buyuk ustam gordugum H.C.BRESSON'un beni seneler once buyuleyen fotograflarini cektigi topraklardayim. Hem de turist olarak degil,buralari yasayan,soluyan ve insanlariyla icice yasayan biri olarak ! ( Burada parantez acmamim nedeni; ilerideki yazilarimda anlatacagim "turist" olarak , yada "yasayarak " bir yerin fotograflanmasi ve sergiye donusturulmesi hakkinda olacagi icindir ! ) Bu saniyorum hayatimin en buyuk Tutkusu idi,simdi o Tutkuma kuvvetlice tutunup Usta'ma , Ustalarima tesekkurlerimi sunabilecegim Fotograflar uretebilmek icin yollarda dolaniyorum, bikmadan , usanmadan ve bir gun bile olsun yorulmadan. 07/02/2009 tarihinden bu zamana degin HiNDiSTAN'da tuttugum notlardan kucuk bir secki sunuyorum iki farkli sekilde. Ilk olarak Siyah/Beyaz, sonra Renkli fotograflardan olusan notlar bunlar. Ilerleyen zamanlarda ayni sayidan olusan yine iki secki daha yayinlayacagim. HiNDiSTAN'a gelmemden bugune kadar cekip yayinladiklarim veya yayinlamadiklarim icinden bu kadar az sayida fotograf secip yayinlamak gercekten cok ama cok zor,fakat gerekliydi.Bu konuda dostum Mehmet UYARGiL'in uyari ve onerileri cok yardimci oldu. Fotograflari herhangi bir tarihsel yada konusal mantiga gore siralamadim. Karisik ve o an icimden geldigi gibi serpistirdim. Bu,hem benim yasamima, hem HiNDiSTAN'da olmanin ruhuna uygun oldu.Arada dayanamayip da gunluk olarak bir iki yeni fotograf eklersem bilinizki o gun ustalarima ve hatta buyuk usta H.C.BRESSON'a bir selam vermek gecmistir icimden !

Düğün alayı,Damat konvoyu ,Gaziabad...

2009-09-09T14:13:00.001+05:30

" iT AYAGI "na sahip olarak HiNDiSTAN'i Fotograflamak...

2009-09-09T10:08:00.000+05:30

Anadolu'da eski adettenmis,erkek cocuk dogup da gobek kordonu dusunce onu alip sokaga veya bahceye gommek.Gerekcesi ; Erkek cocuk evde oturmasin , sokakta olsun , hanim evladi (!) olmasin (mis). Bu adet bana da 1958'in soguk bir Subat gununde uygulanmis. Iste sonuc ay gibi apacik ortada. Bunun icindir sevgili Annemin bana surekli olarak "Allah sana iT AYAGI vermis" diye hayiflanip durmasi. Kendimi en rahat ve ozgur hissettigim yerde,sokakta adimlarim yol almaya basladigi andan itibaren artik oranin efendisi gibi hissederim kendimi.Ayni zamanda her yeri ve her seyi gorme ve tabii fotograf cekebilme konusuna o kadar kosullanarak dolasirim ki,bu durumu bilen dostlarim cevreye tamamem kapandigimi , kimseyi gormedigimi soylerler.Bu hem dogru,hem yanlis.Dogru ; cunku bana goruntu icin zaman kalmali ve kacirmamaliyim derdiyle burnumun dibinden gecen en yakinimi bile tanimam,yanlis ; etrafta olan biteni detaylari ile anlatabilirim ve o gormem dedigim dostumun detaylarini da nedense sonradan animsayarak kendisini sasirtabilirim.Son soyledigim cok ender oldugu icin ben bile pek inanmiyorum,sizin inanmanizi hic beklemiyorum. Bunlari niye yazdim ? Unuttum inanin . Bu kadar uzun laf sonunda olacagi budur zaten.Aslinda cok basit soylemek istedigim , kendimi sokak kopeginden pek farkli gormedigim icindirki,bu ulkede de son derece rahat Fotograf calisabiliyorum. Sokaginda rahat edemedigim,insaniyla omuz omuza ayni kaldirimda itis kakis yururken,bir yandan da cekim yapamadigim yerde yasam sansimin olmadigini dusunurum. Sokak itlerine has ic gudulere sahip olduguma inanirim ve onlarin pesinden gitmekten cekinmem.Elbette,kendimi tabiatin bu ustun donanima sahip yaratiklariyla bir tutmamdan dolayi basimi oldukca fazla derde soktugum olmuyor degil.Ama,ar damari catlamasi bende cok erken yaslarimda tamamlandigi icin,bir sekilde belalardan siyrilabiliyorum. Bunlari yazdim,cunku bunlar olmazsa ben olamam ve ortaya cikan isler yirmi(20) gunluk vize ile Hindistan'a gelip , cekilen islere benzer,Yanlis anlasilmasin,turistik seyehat yapilip da arada fotograf cikarilmasina bir itirazim yada kucumseme tavrim soz konusu degil.Ben bu topraklari uc yil boyunca arsinlayacagim icin...falan filan,kiviriyorum acikcasi, ne demek istedigimi anlayin siz de iste ! Her neyse,bunlar benim dusuncelerim,bakisim ve anlatim bicimim.Sonucta,ben iyi bir edebiyatci,iyi bir politikaci (bu gune kadar goren var mi?) olmadigim icin patavatsizliklar yapabiliyorum.Iyisi,susup ait oldugum yere,SOKAGA doneyim,cunku hayat (benim icin ) orada...

Connaught Place,New Delhi...

2009-09-09T09:33:00.000+05:30