Ne eline değer kendi gölgenin nefesi , ne karanlığında kalırsın kendi gölgenin.
Kimseye edemediğin sözleri -hadi küfürleri diyelim-, sitemleri yada güzellemeleri yaparsın ona ama , çaresizsindir , ses vermez gölgen sana.
Sonra , -dost olamadık bari kavgasız dolanım der ve- yollarda onun sessiz soğukluğunda beraber olursun.
Işıksız yerler ve geceler bazen dostun , bazen yalnız bırakılmışlıktan dolayı düşmanın kesilir.
Anlamsız konuşmalarda , gereksiz kavgalarda -ki,esasen kavga iyidir- bulursun birden kendini.
Uzağa düşmenin sonucudur bunlar , geçmeyesi saatlerin her "tık"ında kovalamaya çalıştığın gölgen önce kaçar,sonra adım adım gelir yanına ve hiç istemediğin halde karanlıkla aldatır ruhunu ve kaçar ışığa düşman yerlere.
Sen yine kendinle başbaşa , ya kavgada yada sessiz barış halinle berabersindir . Ama , bilirsinki , ışık olmazsa yoksundur.
Tıpkı kızdığın , kavgaya tutuştuğun ve kaçtığın gölgen gibisindir.
Gölgeni sevmeye başlarsın bunları düşününce ve onu sevmenin rengini göstermek istersin...
Gurgaon / Haryana , India
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder