Hauz Khas Village / New Delhi
Yitip gidenin ardından ne yapılırsa yapılsın , ne kadar çırpınılırsa çırpınılsın , konuşan ve sözünü söyleyen tek şey Gözlerdir...
Asla yalan söylemezler ve hiç yanıltmazlar izleyicilerini...
Sokakta soluk bulan Fotoğrafcının önüne çıkıverir bazı anlar ve o anda elin deklanşöre gidip gitmemesi üzerine çok hızlı bir çatışma kopar karanlık , kasvetli ve ışığın o ana göre en az olduğu kuytu köşede.
O acıya tanık olurken , aklımdan akarak geçmeye başladı tüm o anki durum gibi taze duran acı anlarım . Yitip giden tüm sevdiklerim yüreğimi kaldırdı ayağa ve onların son gülümsemeleri düşüverdi gözlerimin önüne . Onlarla içimi kanattım , onlarla çığlık kopardım deklanşördeyken parmaklarım .
Ve aklıma düşen şeyi paylaşmayı istedim yanlışlıkla yolu bu sayfaya düşenlerle ;
Hiçbir göz , kadınların gözleri kadar sahici olamıyor , ne sevinç ne acı anında ...
Ve kadınların gözleri kadar hiçbir göz gerçek ışığı yansıtamıyor hayata .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder